_Ivo Nikić /
_O Ivo Nikić
Ivo Nikić urodził się w 1974 roku w Pristinie. W 2003 obronił dyplom z malarstwa na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego.
Jego twórczość obejmuje malarstwo, fotografię, instalacje, obiekty, video i akcje w przestrzeni miejskiej. Interesuje go pejzaż miejski, cielesność, muzyka, brud, odpadki i estetyczne zgrzyty. Czerpie ze streetartowej stylistyki — szablony i farby w spreju — którą łączy z techniką laserunku i malarstwem fakturowym; czasami maluje farbami magnetycznymi w celu mocowania dodatkowych, mobilnych elementów do płaszczyzny obrazu. Zależy mu na efekcie „niechlujności” i poczuciu szybkiego tempa realizacji pracy. Inspiruje się muzyką hiphopową i samplowaniem. Zaskakuje zestawieniami motywów, nonszalancją estetyczną, poczuciem humoru. Bawi się skojarzeniami, rozmontowuje świat na części, kwestionuje gotowe rozwiązania, przewartościowuje kategorie piękna i brzydoty.
Cechą charakterystyczną jego sztuki jest dysonans poznawczy będący efektem łączenia przez artystę różnych konwencji estetycznych i strategii twórczych. Wciela się przy tym w rolę niegrzecznego chłopca, który wciąż burzy zastany porządek. Podziwia artystyczną nonszalancję Cy Twomblyego, uliczno-miejski klimat obrazów Soutine’a i Chagalla, tłuste plamy w rysunkach Rodina. W „manierze” malarskiej El Greca czy Rembrandta widzi świadectwo prawdy obrazu skrywającego ego artysty, zaś w sztuce Boscha ceni atmosferę mroczności i grozy rozumianej jako znak ostrzegawczy. Innym źródłem inspiracji jest dla niego muzyka hiphopowa wykorzystująca technikę samplowania motywów. Ta wielość punktów odniesień daje pozór chaosu. Pozwala jednak nam uświadomić sobie obszar poszukiwań i celów artystycznych Nikicia. Interesuje go miejskość, brud, mrok, groza, zmysłowość, cielesność, obsceniczność, zgrzyty, dysonanse, swobodne skojarzenia, niekontrolowana ekspresja i wysublimowany żart. Tym elementom w swojej twórczości nadaje sens teologiczny. Jego hybrydową strategię artystyczną można zatem rozumieć jako dochodzenie do prawdy po śladach bycia w świecie: odciskach, plamach, odpadach, resztkach, śmieciach. W nich dostrzega możliwość przemiany, która polega na przewartościowaniu kryteriów estetycznych. A kieruje nim chłopięca ciekawość oraz sabataistyczna – zbawcza potrzeba „psucia” rzeczywistości.
Uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju (CSW Zamek Ujazdowski, BWA Zielona Góra, Galeria Studio, Galeria Arsenał w Poznaniu, Fokus Łódź Biennale) i za granicą (m.in.: Humboldt Berlin, Umspannwerk; Bat-Yam International Biennale of Landscape Urbanism w Izraelu; Rotor w Grazu, Tokyo Fashion Week ,w 2023 weźmie udział w Autostrada Biennale w Kosovie)
WYRÓŻNIENIA I GRANTY
Jest współtwórcą (razem z Piotrem Kopikiem i Karolem Radziszewskim) grupy szu szu działającej od 2001 roku.
2004r. pierwsza nagroda Ministra Kultury w Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych „Promocje”
W 2006 był stypendystą Artist-In-Residence w Bernie w Szwajcarii.
2014r. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Wielokrotnie nominowany do Paszportu Polityki.
_O obrazie
Ivo Nikić traktuje sztukę jako obszar do gry i dialogu z widzem. Interesuje go wielość tropów interpretacyjnych i nadawanie emocjonalnych znaczeń malarskim kompozycjom. Stale rozwija i wzbogaca zbiór znaków i form składających się na jego artystyczny alfabet. Są to między innymi obłe, jajowate kształty, nieregularne linie, motywy kratki i dłoni, kształt przypominający literę „P”, wąsy czy graficzne niebieskie strzałki, które pojawiają się w rozmaitych kontekstach i konfiguracjach na abstrakcyjnych, stonowanych tłach. Artysta stosuje farby magnetyczne by do płaszczyzny obrazu mocować samodzielne motywy; dzięki temu technologicznemu zabiegowi, on i zachęceni przez niego odbiorcy mogą zmieniać kompozycję całości. Każdy, kto chce może wypowiedzieć się w języku artysty, wyartykułować własne skojarzenia, doznania czy emocje, współtworzyć dzieło.
_Komentarz MONDI
Poruszanie się poza utartymi i kwestionowanie statusu quo nie jest nam obce. W codziennej pracy wytyczamy nowe ścieżki i na bieżąco reagujemy na zmieniającą się dookoła nas rzeczywistość. Proaktywna postawa jest pożądana, a wręcz niezbędna aby nadążyć za dynamiką dzisiejszego świata i naszej branży.
Dzięki codziennej współpracy wspólnie kształtujemy rzeczywistość. Każdy z nas, oprócz tego, że wnosi do naszych codziennych RELACJI, a co za tym idzie REZULTATU coś od siebie, ma też realny wpływ na kierunek ROZWOJU firmy. Bo firma to ludzie. Codziennie współtworzymy ją, podobnie jak, dzięki zastosowanej przez Artystę technice wykonania dzieła, możemy współtworzyć ostateczny kształt jego obrazu.
